пятница, 24 июля 2015 г.

25 - 5

Автор: ჯუნა на 7/24/2015
          სიყვარული, როგორც სიტყვა და მისი არსიც ძალიან გახუნდა. თითქოს თავისი სიძვირფასე დაკარგა და გაჩვეულებრივდა. არსებობს სიყვარულზე აღმატებული რამეც. ის, რაც სიტყვით არ ითქმის; ის, რაც მხოლოდ იგრძნობა; ის, რაც ვიცი მხოლოდ მე, რასაც ვხედავ მხოლოდ მე, როგორადაც გიცნობ მხოლოდ მე და რასაც ლაპარაკი საერთოდ არ სჭირდება.
           ამ პოსტს იმიტომ არ ვწერ რომ მე და შენ ქორწინების 5 წელი და ერთად ყოფნის 8 წელი გვისრულდება. არა. შენ იცი რომ მე სიყვარულის გამოხატვისთვის თარიღები არ მჭირდება. უბრალოდ მე და შენ არაფერი მარტივად არ გვეძლევა ამ ცხოვრებაში და ერთმანეთის გვერდიგვერდ ბევრს ვომობთ და ვიბრძვით იმისთვის, რომ ერთმანეთს ხალისი და სიმშვიდე შევარჩინოთ. ვიბრძვით ისე, როგორც შეგვიძლია. ხან გამოგვდის, ხანაც მეტნაკლებად.... მინდა იღიმოდე, სულ სულ იღიმოდე. მინდა შენს ცხოვრებაში მე მხოლოდ იმისთვის ვარსებობდე რომ შენ იღიმოდე!
          იცი რამდენი ბედნიერი წუთი გვაქვს წინ? უამრავი. ჩვენი იმედებით სავსე ბიჭი მალე ბაღში უნდა გავუშვათ.... მერე წელიწადში, არ ვიცი რამდენჯერ, ჩუმი სიამაყით და გულამოვარდნილი სიმშვიდით უნდა დავესწროთ მის ზეიმებს, ვუყუროთ მის წარმატებებს, სიახლეებს, სიჭკვიანეებს....  მტკივნეულად გადავიტანოთ მისი გულისტკივილები და ვუგულშემატკივროთ ცხოვრებასთან ადაპტაციაში... მერე ვიკი უნდა გაგვიჩნდეს : ) ზუსტად არ ვიცი, მაგრამ ჩემი ვარაუდით, პატარანაკვთებიანი, ქერა და ცისფერთვალება გოგო გვეყოლება : ) ჯიუტი, ლამაზი და თავნება იქნება და კიდევ შენ ეყვარები ძალიან... იმიტომ რომ დედისგან გამოყვება მამის ფანატიკური სიყვარული. მე ცოტას ვიეჭვიანებ ხოლმე, როგორც ცოტას შენ - თემუკაზე : ) მაგრამ არაუშავს : )
          მერე თემუკას სკოლა, გაკვეთილები, სიყვარულები, სიბრაზეები, პრობლემები და სიხარულები.....
          მე და შენ ორი შვილის მშვიდი მშობლები ვიქნებით, ისევ გადავათენებთ ღამეებს მომავლის გეგმების დაწყობაში, ისევ არ გვეყოფა დრო, ისევ შემოგვეპარება ზოგჯერ უიმედობა, ისევ ვიკამათებთ უაზრობებზე, მაგრამ ისევ ძალიან ძალიან მეტკინება ხოლმე გული უშენობით და ისევ გვექნება ტკბილი შერიგებები...
          იქნება ბევრი ერთად გადაგორებული სირთულე, ერთად მიღწეული და აღნიშნული ბევრი წარმატება....
          მე სულ მეცოდინება რომ ძალიან ძალიან გჭირდები და ისიც, რომ შენ ყველაფერს შეძლებ ჩემთვის....
          როგორი ბანალურია, მაგრამ ბოლო ალბათ მაინც იქნება ის, რომ მივყვებით ერთმანეთს უკანასკნელ ამოსუნთქვამდე ზურგზე მოკიდებული ერთად გამოვლილი ჩვენი ცოლ-ქმრობით.... შევრჩებით ერთმანეთს ბოლომდე მხოლოდ ჩვენ და ჩვენი ერთად გავლილი წლები, რომლებშიც არ იქნება არაფერი ისეთი, რითიც ვერ იამაყებენ ჩვენი შვილები და რასთანაც თვალის გასწორება გაგვიჭირდება ოდესმე.
          მე ყველაფერს ვაკეთებ ამისთვის
          ვიცი რომ შენ ჩემზე მეტს
          გილოცავ


пятница, 24 июля 2015 г.

25 - 5

          სიყვარული, როგორც სიტყვა და მისი არსიც ძალიან გახუნდა. თითქოს თავისი სიძვირფასე დაკარგა და გაჩვეულებრივდა. არსებობს სიყვარულზე აღმატებული რამეც. ის, რაც სიტყვით არ ითქმის; ის, რაც მხოლოდ იგრძნობა; ის, რაც ვიცი მხოლოდ მე, რასაც ვხედავ მხოლოდ მე, როგორადაც გიცნობ მხოლოდ მე და რასაც ლაპარაკი საერთოდ არ სჭირდება.
           ამ პოსტს იმიტომ არ ვწერ რომ მე და შენ ქორწინების 5 წელი და ერთად ყოფნის 8 წელი გვისრულდება. არა. შენ იცი რომ მე სიყვარულის გამოხატვისთვის თარიღები არ მჭირდება. უბრალოდ მე და შენ არაფერი მარტივად არ გვეძლევა ამ ცხოვრებაში და ერთმანეთის გვერდიგვერდ ბევრს ვომობთ და ვიბრძვით იმისთვის, რომ ერთმანეთს ხალისი და სიმშვიდე შევარჩინოთ. ვიბრძვით ისე, როგორც შეგვიძლია. ხან გამოგვდის, ხანაც მეტნაკლებად.... მინდა იღიმოდე, სულ სულ იღიმოდე. მინდა შენს ცხოვრებაში მე მხოლოდ იმისთვის ვარსებობდე რომ შენ იღიმოდე!
          იცი რამდენი ბედნიერი წუთი გვაქვს წინ? უამრავი. ჩვენი იმედებით სავსე ბიჭი მალე ბაღში უნდა გავუშვათ.... მერე წელიწადში, არ ვიცი რამდენჯერ, ჩუმი სიამაყით და გულამოვარდნილი სიმშვიდით უნდა დავესწროთ მის ზეიმებს, ვუყუროთ მის წარმატებებს, სიახლეებს, სიჭკვიანეებს....  მტკივნეულად გადავიტანოთ მისი გულისტკივილები და ვუგულშემატკივროთ ცხოვრებასთან ადაპტაციაში... მერე ვიკი უნდა გაგვიჩნდეს : ) ზუსტად არ ვიცი, მაგრამ ჩემი ვარაუდით, პატარანაკვთებიანი, ქერა და ცისფერთვალება გოგო გვეყოლება : ) ჯიუტი, ლამაზი და თავნება იქნება და კიდევ შენ ეყვარები ძალიან... იმიტომ რომ დედისგან გამოყვება მამის ფანატიკური სიყვარული. მე ცოტას ვიეჭვიანებ ხოლმე, როგორც ცოტას შენ - თემუკაზე : ) მაგრამ არაუშავს : )
          მერე თემუკას სკოლა, გაკვეთილები, სიყვარულები, სიბრაზეები, პრობლემები და სიხარულები.....
          მე და შენ ორი შვილის მშვიდი მშობლები ვიქნებით, ისევ გადავათენებთ ღამეებს მომავლის გეგმების დაწყობაში, ისევ არ გვეყოფა დრო, ისევ შემოგვეპარება ზოგჯერ უიმედობა, ისევ ვიკამათებთ უაზრობებზე, მაგრამ ისევ ძალიან ძალიან მეტკინება ხოლმე გული უშენობით და ისევ გვექნება ტკბილი შერიგებები...
          იქნება ბევრი ერთად გადაგორებული სირთულე, ერთად მიღწეული და აღნიშნული ბევრი წარმატება....
          მე სულ მეცოდინება რომ ძალიან ძალიან გჭირდები და ისიც, რომ შენ ყველაფერს შეძლებ ჩემთვის....
          როგორი ბანალურია, მაგრამ ბოლო ალბათ მაინც იქნება ის, რომ მივყვებით ერთმანეთს უკანასკნელ ამოსუნთქვამდე ზურგზე მოკიდებული ერთად გამოვლილი ჩვენი ცოლ-ქმრობით.... შევრჩებით ერთმანეთს ბოლომდე მხოლოდ ჩვენ და ჩვენი ერთად გავლილი წლები, რომლებშიც არ იქნება არაფერი ისეთი, რითიც ვერ იამაყებენ ჩვენი შვილები და რასთანაც თვალის გასწორება გაგვიჭირდება ოდესმე.
          მე ყველაფერს ვაკეთებ ამისთვის
          ვიცი რომ შენ ჩემზე მეტს
          გილოცავ


Комментариев нет:

В этом гаджете обнаружена ошибка

მსგავსი პოსტები

Related Posts with Thumbnails
 

duna's blog Template by Ipietoon Blogger Template | Gadget Review