вторник, 6 января 2015 г.

მშვიდი შობის პოსტი

Автор: ჯუნა на 1/06/2015 0 коммент.

          ჩემი ცხოვრების პრობლემა მუდმივად ნეიტრალურობის არ ცოდნაში იყო.... ყოველთვის ვიყავი ან მკვეთრად პლიუსი ან მინუსი, ან სულ ძალიან პოზიტიური ან დეპრესიული და არ ვცნობდი ნორმალურობას, ადეკვატურობის ფარგლებს, საზღვრებს, დინების მიმართულებას და სხვა მსგავს საყოველთაოდ აღიარებულ ნორმალურობებს. ზოგადად არასდროს მინდოდა ვყოფილიყავი სტანდარტული, სტერეოტიპებიანი, შაბლონური......
          ზოგჯერ იმხელა ძალას ვგრძნობ სამყაროს შევცვლი მგონია, ჩემი ღიმილი და პოზიტივი ყველას გულს მოერევა მგონია, ჩემი სიყვარული ყველას ეყოფა მგონია, გული მაქვს სავსე, სული მიდუღს და სხეულში აღარ დამეტევა მგონია და გადმოდუღდება.... ამხელა ,,ჩემს თავს" ვერცერთ სიტყვაში ვერასდროს ვერ ვატევ და თვალები მაქვს ვარსკვლავებივით ხოლმე, დიდი და ტევადი, ციმციმა და მონუსხული :)
ზოგჯერ კი სულ სხვა უკიდურესობაში ვვარდები და ძალა იმისთვისაც კი არ მყოფნის, რომ ძალით გავიღიმო, ენერგია არ მაქვს თავი მოვაჩვენო, ნაღველი მავსებს და მერევა, სულს მივსებს და ისევ მიდუღებს, ოღონდ სულ სხვანაირად.....
          რატომ ვწერ ამ პოსტს
          იმიტომ რომ მე საზღვრები ვიპოვე. მართალია ჩემთვის ძალიან რთულია ამ ჩარჩოში მოქცევა, ისევე როგორც ყველასთვის, ვინც კი ამ საზღვრებს ეძებს.... ასკინკილით გზის შეუცდომლად გავლის ტოლფასია, როცა ზოგჯერ იქცევი, ზოგჯერ გინდა უფრო ფართოდ და თავისუფლად იარო, მაგრამ ბედნიერება ზუსტად იცი, რომ მხოლოდ საზღვრებშია


          თავსაც კი ვერ ვპირდები, რომ მხოლოდ ,,სწორ გზაზე ვივლი", მაგრამ ამ წამს მე ზუსტად ვიცი სად უნდა ვეძებო ჩემი წილი ცხოვრების ბედნიერება და მშვიდობა
          დღეს შობაა.
          შობა ძალიან მიყვარს.
          შობას ახალი უნდა დაიბადო ხოლმე, გულში უფლით
          ჩემს გულში დღეს მშვიდობაა, რასაც მთელი გულით მუდმივად გისურვებთ


среда, 17 декабря 2014 г.

ღამის მუზები :)

Автор: ჯუნა на 12/17/2014 0 коммент.

მოდი, შემოდი, დაჯექი ჩემო....
რა იყო? რატომ გაქვს თვალებში დაღლა
მე გადაგღალე? მაპატიე, მიყვარხარ ალბათ
მინდა სულ მაღიარო, მეფერო ბავშვივით
ხელი გადამისვა თავზე სიყვარულით,
მინდა ვერ ხედავდე უჩემოდ სინათლეს,
მინდა ჩემით უყურებდე სამყაროს სილამაზეს,
მინდა ჩემით გეწყებოდეს დილა მზიანი
და ჩემით აღამებდე ყოველ დღეს უიღბლოს,
რა გავაკეთო თუ კი არ მიზიდავს სიყვარული მალვით და ფარვით
რა გავაკეთო თუ კი მინდა მიმტკიცებდე სამყაროს კოცნით ....
როგორ გაგაწვალე... ვიცი... მაპატიე
ალბათ უფრო ბედნიერი იქნებოდი სხვასთან და სხვა სადმე....
როგორ არ მომწონხარ ასეთი დაღლილი,
როგორ არ მიყვარხარ ასეთი უნირო
უფერო, უსხივო, უთბილო, დაცლილი
გულგრილი არ გახდე, არ გადაგიყვარდე
თუ გინდა მომთხოვე, გავხდე ადეკვატური
გიყვარდე, ჩამეხუტე,
მე თვალებს გიფერადებ,
ჩემო სილამაზევ....
როგორ მიყვარხარ რომ იცოდე იოტისოდენად
გადაირეოდი ზედმეტი ტვირთისგან, შიშისგან ....
იფიქრებდი არ გაგიჟდესო ნეტა ჩემი გოგო ამაღამ
გულში ჩამიკრავდი, აღარ გამიშვებდი სიშორეზე აღარსად....






воскресенье, 14 декабря 2014 г.

მე - არაადეკვატური

Автор: ჯუნა на 12/14/2014 0 коммент.
გული რომ ერთი აქვს ადამიანს მრავალი გულიკებისგან შედგება.... გულიკი რა არის? ჩემში სიყვარულის უჯრედებია. ფერად-ფერადები და ბუშტებივით სავსეები... თბილი იასამნისფერი, მკვეთრი ვარდისფერი, ზოგი ყვითელი შემოდგომისფერი და ზოგიც გაზაფხულიანი ყვავილებიანი.... ზოგი თეთრი და ზამთარივით უთქმელი, ზოგი კიდევ ჰორიზონტისფერი, ზაფხულივით გრილი.....
ზოგჯერ ჩაფუშულიც და შენს ღიმილს მოკლებული;
ზოგჯერ ბოლომდე გაბერილი ენერგიით და ჩემი მუხტით ბოლომდე სავსე....


არ ვიცი რამდენად ადეკვატურია გულში ამდენი სიყვარულის უჯრედების დატევა;
არ ვიცი რამდენად ნორმალურია სულის დუღილი, როცა გგონია, რომ მალე აივსები და სული სხეულში აღარ ჩაგეტევა;
არ ვიცი რამდენად კარგია როცა ამდენ და ამხელა სიყვარულის სითბოს გრძნობ და იტან.....
ზოგჯერ საკუთარ არაადეკვატურობას ვგრძნობ და მეშინია.... ან იქნებ ზუსტად ჩემშია და სხვა არავისში სიყვარული ადეკვატური....


пятница, 12 декабря 2014 г.

ჩემო

Автор: ჯუნა на 12/12/2014 1 коммент.

მზე ამოვიდა, დილა მშვიდობისა გათენდა ჩემო.....
სხივი ჩაგიდგა ფერად თვალებში და მეც ავირეკლე შენს გულში შიგნით......
ავციმციმდი შენს თვალებში ცისფრად და ჩემი ბავშვური სიხარულისგან გაგისწორდა ნაოჭი შუბლთან.....
სახეგანათებულს რომ გხედავ მიყვარს.....
შენი სიცილი ჩამესმის ყურში.....
დაღლილი ნუ ხარ, ნუ.....
გაისწორე ჩაკეცილი მოწყენილობა ტუჩის კუნჭულთან.... :)
ბედნიერება და იმედი რომ ალამაზებს ადამიანს ეს მარტივი ბანალურობა გეცოდინება ალბათ....
შენც გაგანათოს და ჩემთვის გაგაძლიეროს, ამას გთხოვ მხოლოდ.....
რომ იცოდე როგორ მიყვარხარ გული გაგისკდებოდა ალბათ...... 

четверг, 6 ноября 2014 г.

განმუხტული ოპტიმისტკა :)

Автор: ჯუნა на 11/06/2014 0 коммент.
          


           ჩემი დილა იწყება ჯერ კიდევ ღამე :) მე რომ ვიღვიძებ მზე ჩემს მერე ამოდის.... დიდი, ყვითელი, ლამაზი და ნათელი. შემომანათებს და დღეს ვიწყებთ ერთად: მე და ჩემი ოპტიმისტი მზე. ის სხივიანი და ჭრელთვალება, მე შეძლებისდაგვარად შესაბამისი: თვალებში სხივანთებული, ცეცხლიანი და ენერგიული. ხელებს ჩავკიდებთ ერთმანეთს და დავადგებით გზას. მერე იწყება: ხალხმრავლობა, ტრანსპორტი, შენობა, ბევრი კომპიუტერი და სულ სხვაგვარი გამოსხივება, წითელი თვალები და ადამიანები, განსხვავებულები ჩვენ - ოპტიმისტებისგან... მოპესიმისტოები და უენერგიოები, თავიანთი საჭიროებებით, ბრალდებებით, სურვილებით და ხანდრებით. მზეც მთელი დღე მემალება და ბატარეაც ჩემს შიგნით ნელ-ნელა ჩამოდის..... თავდება და... ძალიან გრძელი დღის შემდეგ იწყება საღამო. დამჯდარი ენერგიით, უმზეოდ და უსხივოდ. 
          ეს საღამოები ყოველთვის განსხვავებულია: მზის სადარი ჩემი ბიჭი თუ გამათბობს, ბატარეა ისევ დაიმუხტება და საღამოობით უკვე საკმარისზე მეტი ძალა მაქვს იმისთვის, რომ ვიგიჟო და ვიფრინო. 
          მთელი ჩემი ცხოვრებაც ეს არის: ვარ ხან დამუხტული, სავსე და ცეცხლიანი, ხანაც ცარიელი, უსულო და უსხივო. აზრს ვეძებ, აზრს.........................

вторник, 6 января 2015 г.

მშვიდი შობის პოსტი


          ჩემი ცხოვრების პრობლემა მუდმივად ნეიტრალურობის არ ცოდნაში იყო.... ყოველთვის ვიყავი ან მკვეთრად პლიუსი ან მინუსი, ან სულ ძალიან პოზიტიური ან დეპრესიული და არ ვცნობდი ნორმალურობას, ადეკვატურობის ფარგლებს, საზღვრებს, დინების მიმართულებას და სხვა მსგავს საყოველთაოდ აღიარებულ ნორმალურობებს. ზოგადად არასდროს მინდოდა ვყოფილიყავი სტანდარტული, სტერეოტიპებიანი, შაბლონური......
          ზოგჯერ იმხელა ძალას ვგრძნობ სამყაროს შევცვლი მგონია, ჩემი ღიმილი და პოზიტივი ყველას გულს მოერევა მგონია, ჩემი სიყვარული ყველას ეყოფა მგონია, გული მაქვს სავსე, სული მიდუღს და სხეულში აღარ დამეტევა მგონია და გადმოდუღდება.... ამხელა ,,ჩემს თავს" ვერცერთ სიტყვაში ვერასდროს ვერ ვატევ და თვალები მაქვს ვარსკვლავებივით ხოლმე, დიდი და ტევადი, ციმციმა და მონუსხული :)
ზოგჯერ კი სულ სხვა უკიდურესობაში ვვარდები და ძალა იმისთვისაც კი არ მყოფნის, რომ ძალით გავიღიმო, ენერგია არ მაქვს თავი მოვაჩვენო, ნაღველი მავსებს და მერევა, სულს მივსებს და ისევ მიდუღებს, ოღონდ სულ სხვანაირად.....
          რატომ ვწერ ამ პოსტს
          იმიტომ რომ მე საზღვრები ვიპოვე. მართალია ჩემთვის ძალიან რთულია ამ ჩარჩოში მოქცევა, ისევე როგორც ყველასთვის, ვინც კი ამ საზღვრებს ეძებს.... ასკინკილით გზის შეუცდომლად გავლის ტოლფასია, როცა ზოგჯერ იქცევი, ზოგჯერ გინდა უფრო ფართოდ და თავისუფლად იარო, მაგრამ ბედნიერება ზუსტად იცი, რომ მხოლოდ საზღვრებშია


          თავსაც კი ვერ ვპირდები, რომ მხოლოდ ,,სწორ გზაზე ვივლი", მაგრამ ამ წამს მე ზუსტად ვიცი სად უნდა ვეძებო ჩემი წილი ცხოვრების ბედნიერება და მშვიდობა
          დღეს შობაა.
          შობა ძალიან მიყვარს.
          შობას ახალი უნდა დაიბადო ხოლმე, გულში უფლით
          ჩემს გულში დღეს მშვიდობაა, რასაც მთელი გულით მუდმივად გისურვებთ


среда, 17 декабря 2014 г.

ღამის მუზები :)


მოდი, შემოდი, დაჯექი ჩემო....
რა იყო? რატომ გაქვს თვალებში დაღლა
მე გადაგღალე? მაპატიე, მიყვარხარ ალბათ
მინდა სულ მაღიარო, მეფერო ბავშვივით
ხელი გადამისვა თავზე სიყვარულით,
მინდა ვერ ხედავდე უჩემოდ სინათლეს,
მინდა ჩემით უყურებდე სამყაროს სილამაზეს,
მინდა ჩემით გეწყებოდეს დილა მზიანი
და ჩემით აღამებდე ყოველ დღეს უიღბლოს,
რა გავაკეთო თუ კი არ მიზიდავს სიყვარული მალვით და ფარვით
რა გავაკეთო თუ კი მინდა მიმტკიცებდე სამყაროს კოცნით ....
როგორ გაგაწვალე... ვიცი... მაპატიე
ალბათ უფრო ბედნიერი იქნებოდი სხვასთან და სხვა სადმე....
როგორ არ მომწონხარ ასეთი დაღლილი,
როგორ არ მიყვარხარ ასეთი უნირო
უფერო, უსხივო, უთბილო, დაცლილი
გულგრილი არ გახდე, არ გადაგიყვარდე
თუ გინდა მომთხოვე, გავხდე ადეკვატური
გიყვარდე, ჩამეხუტე,
მე თვალებს გიფერადებ,
ჩემო სილამაზევ....
როგორ მიყვარხარ რომ იცოდე იოტისოდენად
გადაირეოდი ზედმეტი ტვირთისგან, შიშისგან ....
იფიქრებდი არ გაგიჟდესო ნეტა ჩემი გოგო ამაღამ
გულში ჩამიკრავდი, აღარ გამიშვებდი სიშორეზე აღარსად....






воскресенье, 14 декабря 2014 г.

მე - არაადეკვატური

გული რომ ერთი აქვს ადამიანს მრავალი გულიკებისგან შედგება.... გულიკი რა არის? ჩემში სიყვარულის უჯრედებია. ფერად-ფერადები და ბუშტებივით სავსეები... თბილი იასამნისფერი, მკვეთრი ვარდისფერი, ზოგი ყვითელი შემოდგომისფერი და ზოგიც გაზაფხულიანი ყვავილებიანი.... ზოგი თეთრი და ზამთარივით უთქმელი, ზოგი კიდევ ჰორიზონტისფერი, ზაფხულივით გრილი.....
ზოგჯერ ჩაფუშულიც და შენს ღიმილს მოკლებული;
ზოგჯერ ბოლომდე გაბერილი ენერგიით და ჩემი მუხტით ბოლომდე სავსე....


არ ვიცი რამდენად ადეკვატურია გულში ამდენი სიყვარულის უჯრედების დატევა;
არ ვიცი რამდენად ნორმალურია სულის დუღილი, როცა გგონია, რომ მალე აივსები და სული სხეულში აღარ ჩაგეტევა;
არ ვიცი რამდენად კარგია როცა ამდენ და ამხელა სიყვარულის სითბოს გრძნობ და იტან.....
ზოგჯერ საკუთარ არაადეკვატურობას ვგრძნობ და მეშინია.... ან იქნებ ზუსტად ჩემშია და სხვა არავისში სიყვარული ადეკვატური....


пятница, 12 декабря 2014 г.

ჩემო


მზე ამოვიდა, დილა მშვიდობისა გათენდა ჩემო.....
სხივი ჩაგიდგა ფერად თვალებში და მეც ავირეკლე შენს გულში შიგნით......
ავციმციმდი შენს თვალებში ცისფრად და ჩემი ბავშვური სიხარულისგან გაგისწორდა ნაოჭი შუბლთან.....
სახეგანათებულს რომ გხედავ მიყვარს.....
შენი სიცილი ჩამესმის ყურში.....
დაღლილი ნუ ხარ, ნუ.....
გაისწორე ჩაკეცილი მოწყენილობა ტუჩის კუნჭულთან.... :)
ბედნიერება და იმედი რომ ალამაზებს ადამიანს ეს მარტივი ბანალურობა გეცოდინება ალბათ....
შენც გაგანათოს და ჩემთვის გაგაძლიეროს, ამას გთხოვ მხოლოდ.....
რომ იცოდე როგორ მიყვარხარ გული გაგისკდებოდა ალბათ...... 

четверг, 6 ноября 2014 г.

განმუხტული ოპტიმისტკა :)

          


           ჩემი დილა იწყება ჯერ კიდევ ღამე :) მე რომ ვიღვიძებ მზე ჩემს მერე ამოდის.... დიდი, ყვითელი, ლამაზი და ნათელი. შემომანათებს და დღეს ვიწყებთ ერთად: მე და ჩემი ოპტიმისტი მზე. ის სხივიანი და ჭრელთვალება, მე შეძლებისდაგვარად შესაბამისი: თვალებში სხივანთებული, ცეცხლიანი და ენერგიული. ხელებს ჩავკიდებთ ერთმანეთს და დავადგებით გზას. მერე იწყება: ხალხმრავლობა, ტრანსპორტი, შენობა, ბევრი კომპიუტერი და სულ სხვაგვარი გამოსხივება, წითელი თვალები და ადამიანები, განსხვავებულები ჩვენ - ოპტიმისტებისგან... მოპესიმისტოები და უენერგიოები, თავიანთი საჭიროებებით, ბრალდებებით, სურვილებით და ხანდრებით. მზეც მთელი დღე მემალება და ბატარეაც ჩემს შიგნით ნელ-ნელა ჩამოდის..... თავდება და... ძალიან გრძელი დღის შემდეგ იწყება საღამო. დამჯდარი ენერგიით, უმზეოდ და უსხივოდ. 
          ეს საღამოები ყოველთვის განსხვავებულია: მზის სადარი ჩემი ბიჭი თუ გამათბობს, ბატარეა ისევ დაიმუხტება და საღამოობით უკვე საკმარისზე მეტი ძალა მაქვს იმისთვის, რომ ვიგიჟო და ვიფრინო. 
          მთელი ჩემი ცხოვრებაც ეს არის: ვარ ხან დამუხტული, სავსე და ცეცხლიანი, ხანაც ცარიელი, უსულო და უსხივო. აზრს ვეძებ, აზრს.........................

მსგავსი პოსტები

Related Posts with Thumbnails
В этом гаджете обнаружена ошибка
 

duna's blog Template by Ipietoon Blogger Template | Gadget Review