четверг, 17 января 2013 г.

ჩემზე ანუ თემუკაზე და კრისტალზე :)

Автор: ჯუნა на 1/17/2013 2 коммент.
წერა მომენატრა. ხშირი, ემოციებით სავსე, მე რომ ვიცი ხოლმე ზოგჯერ ლიმონივით გამოწურვა და მთელი ჩემი თავის აქ დატოვება ისე... თორემ გაბერილი ვარ ახლა ამ ზედმეტად დაგროვილი ემოციებით, ათასი არასაჭირო დეტალით და ვეღარ ვიტევ :)
თემუკა კარგადაა, მადლობთ ვისაც გაინტერესებთ და კითხულობთ:)


ვიქნები ჩვეულებრივი დედა და თამამად ვიტყვი, რომ ყველაზე ჭკვიანი შვილი მე მყავს :) როგორც დედაჩემი იხსენებს, მე მის ასაკში 4 "კუპლეტიან" ლექსებს ვყვებოდი და მიუხედავად იმისა, რომ ის მთლიანად 1 "კუპლეტიანსაც" ვერ ყვება ჯერ, მისი ახლანდელი შესაძლებლობები მე სრულებით მაკმაყოფილებს, მით უმეტეს რომ რასაც ვერ ამბობს, იმაზე ბევრად მეტს მისი ჭკვიანი გამოხედვით ვხვდები და ხანდახან მეშინია კიდეც, ამდენი როგორ ესმის ამ თითისტოლას :)
ყველაზე საყვარლად იძახის დედკოს, კითხვაზე ვისი ხარ ამბობს დედიკოში და ყველაზე მეტად მაგიჟებს მსოფლიოში:) ხანდახან არანორმალურივით ვფიქრობ, რომ გაიზრდება ნუთუ ასე აღარ ვეყვარები ან აღარ დავჭირდები და მერე რა უნდა ვაკეთო.... ახლა რომ 5 წუთი არ ამომასუნთქებს და მშვიდად ყავას არ დამალევინებს, შეიძლება მერე 1 დღე ისე გავიდეს რომ არც დამირეკოს, როგორც მე, ჩემი ობიექტური მიზეზების გამო, ვერ ვურეკავ ხოლმე დედაჩემს...
ყოველ ღამე ვეუბნები ხოლმე: შენ რომ კარგი ბიჭი არ იყო, დედას გული ეტკინება და მოკვდება-თქო და თავს მიქნევს :) მჯერა რომ მართლა კარგი იქნება, წინააღმდეგ შემთხვევაში ალბათ მართლა მოვკვდები.


სამსახურს რაც შეეხება ვერა და ვერ დავწერე დეტალურად მის შესახებ, არადა ძალიან მინდა.
სულ რაღაც 6 თვეში ძალიან ბევრი რამე ვისწავლე და რაღაც სხვანაირი გამოვიძერწე, ბევრად კორექტული, დისციპლინირებული, ოფიციალურად მოსაუბრე და მომართული :)
რაღაც სხვანაირი პასუხისმგებლობა გამიჩნდა, რომ არ მასვენებს ისეთი, ზედმეტად კარგად და იდეალურად მინდა ხოლმე გავაკეთო ყველაფერი, რისი გაკეთებაც მევალება და ზოგჯერ საკუთარი თავისგან დაწესებული სტანდარტებით ვიღლები ძალიან.
ჩემთვის სიახლე არ არის რომ ხალხის კერვა შემიძლია, ძველ სამსახურში აღმოვაჩინე ჩემი ეს შესაძლებლობა და ძალიან გამომადგა. ზოგადად უზომოდ საინტერესოა ქართველ კლიენტებთან ურთიერთობა, 70%-ს წარმოდგენაც კი არ აქვს რა პროცენტში აქვს სესხი გაკეთებული, მისთვის მთავარია იყოს იდეალური მომსახურება, როგორ გაუღიმეს, უთხრეს მობრძანდი-დაბრძანდი, შინაურულად აგრძნობინეს თავი, სიტყვიერად აცნობეს, რომ სესხი უკეთდება დაბალ პროცენტში და ეს უკანასკნელი ტყუილიც რომ იყოს არ დაეძებს.... თუმცა საამაყოდ, მინდა ვთქვა, რომ ჩემს ორგანიზაციაზე პატიოსანი ბანკი არ მგონია არსებობდეს... როგორც კლიენტს იმდენ ტყუილში დამიჭერია ზოგიერთი ბანკის მომსახურე პერსონალი, შეიძლება არა იმიტომ რომ ეს მათი პოლიტიკაა, არამედ იმიტომ, რომ უბრალოდ სხვანაირად არ იციან.... ჩვენთან ყველაზე წარმოუდგენელია კლიენტის მოტყუება და მთავარი პრინციპია მისი ინტერესების დაცვა, რაც აუცილებლად პატივისცემით განგჭვალავს ჩვენს მიმართ (რა სიტყვა ვთქვი:))
ის ემოცია რომ ახალი ვარ და ყველა ძველი თანამშრომელი უკმაყოფილოა ჩაწევის და ადგილის დათმობის პერსპექტივით უკვე აღარაა აქტუალური... ახლა უკვე ორგანიზაცია ჩვენ ვართ, ნაწერსაც რომ გადავხედე პირველ პირში ვლაპარაკობ კრისტალზე, რაც ამის დასტურია :)













четверг, 3 января 2013 г.

წერილი სანტას !

Автор: ჯუნა на 1/03/2013 4 коммент.
გამარჯობა სანტა

დიდი ხანია შენთვის არაფერი მომიწერია, მაგრამ არ იფიქრო რომ მე შენი აღარ მჯერა. ვერა და ვერ შევედი იმ ასაკში, როცა შენს არარეალურობაში საბოლოოდ  რწმუნდებიან და ახალ წელს აღარც კი ფიქრობენ შენზე.
მე მჯერა შენი, ვიცი რომ ხარ სადღაც შორს, იქ, სადაც დიდი თოვლია და ცივა. შენ ყველას აკვირდები შენი ნაცრისფერი თვალებით, ყველას ცუდ საქციელზე ჯავრობ და პირიქით - ყველას სიხარული გიხარია :) შენ გაქვს შენი დიდი სახლი, სადაც ცხოვრობენ პატარა, საყვარელი და თბილი ელფები. მათ, როგორც ეს ფილმებშია, აქვთ სათამაშოების დიდი ქარხანა, მთელი წელი მუხლჩაუხრელად შრომობენ, გივლიან, შენს ირმებზეც ზრუნავენ და სხვისი სიხარულით ცხოვრობენ. წინასწარ უხარიათ მოლოდინი იმისა, რომ წელიწადში ერთი ღამე უნდა გახდეს მათი წყალობით ჯადოსნური, გაულამაზდეს ცხოვრება ყველას და ახდეს ოცნებები. წლის განმავლობაში ისინი იღებენ ბევრ ტომარა წერილს, ყველას კითხულობენ და ზოგჯერ ტირიან კიდეც მათი კითხვისას.... ტკივათ რომ ამდენი ბავშვი გვყავს ბავშვობადაკარგული, იზიარებენ ყველა მათგანის გასაჭირს და ძალიან უნდათ ყველა ბედნიერი იყოს...

ძვირფასო სანტა !
მიიღე ჩემი წერილიც. 2012 წელს მე ჭკვიანი გოგო ვიყავი, კარგად ვსწავლობდი, მუშაობაც დავიწყე და ძალას არ ვიშურებ რომ კარგი დედა, შვილი და მეუღლე ვიყო. შენ ყველაზე კარგად ხედავ მე როგორ მიჭირს ზოგჯერ ამდენი რამის შეთავსება და როგორ ვიღლები და ისიც ძალიან კარგად იცი რა მინდა ამ ახალ 2013 წელს :)

მინდა ყველა ბედნიერი იყოს, არავის სახე არ იყოს ცხოვრებისგან დაღლილი, არ არსებობდნენ ავადმყოფი, უდედმამო, უსახლკარო ბავშვები. მინდა ყველას ჰქონდეს სამსახური და ყველა გრძნობდეს თავს საჭიროდ და სრულფასოვნად. მინდა ყველას შეეძლოს ოჯახის რჩენა და არავინ გრძნობდეს შვილების წინაშე თავს დამნაშავედ იმისთვის, რომ სხვას მეტი საჭმელი აქვს ახალ წელს, ვიდრე მას. რომ სხვას უკეთესი სახლი აქვს, მანქანა და ასე შემდეგ.......

სანტა, დიდი მადლობა 2012 წლისთვის, შენ თითქმის ყველაფერი ამიხდინე რაც შარშან, ახალ წელს გთხოვე.
ძალიან გთხოვ, წელსაც გაითვალისწინე ჩემი სურვილები.
ბედნიერი შობა !
პატივისცემით ჯუნა :)

 
 

четверг, 17 января 2013 г.

ჩემზე ანუ თემუკაზე და კრისტალზე :)

წერა მომენატრა. ხშირი, ემოციებით სავსე, მე რომ ვიცი ხოლმე ზოგჯერ ლიმონივით გამოწურვა და მთელი ჩემი თავის აქ დატოვება ისე... თორემ გაბერილი ვარ ახლა ამ ზედმეტად დაგროვილი ემოციებით, ათასი არასაჭირო დეტალით და ვეღარ ვიტევ :)
თემუკა კარგადაა, მადლობთ ვისაც გაინტერესებთ და კითხულობთ:)


ვიქნები ჩვეულებრივი დედა და თამამად ვიტყვი, რომ ყველაზე ჭკვიანი შვილი მე მყავს :) როგორც დედაჩემი იხსენებს, მე მის ასაკში 4 "კუპლეტიან" ლექსებს ვყვებოდი და მიუხედავად იმისა, რომ ის მთლიანად 1 "კუპლეტიანსაც" ვერ ყვება ჯერ, მისი ახლანდელი შესაძლებლობები მე სრულებით მაკმაყოფილებს, მით უმეტეს რომ რასაც ვერ ამბობს, იმაზე ბევრად მეტს მისი ჭკვიანი გამოხედვით ვხვდები და ხანდახან მეშინია კიდეც, ამდენი როგორ ესმის ამ თითისტოლას :)
ყველაზე საყვარლად იძახის დედკოს, კითხვაზე ვისი ხარ ამბობს დედიკოში და ყველაზე მეტად მაგიჟებს მსოფლიოში:) ხანდახან არანორმალურივით ვფიქრობ, რომ გაიზრდება ნუთუ ასე აღარ ვეყვარები ან აღარ დავჭირდები და მერე რა უნდა ვაკეთო.... ახლა რომ 5 წუთი არ ამომასუნთქებს და მშვიდად ყავას არ დამალევინებს, შეიძლება მერე 1 დღე ისე გავიდეს რომ არც დამირეკოს, როგორც მე, ჩემი ობიექტური მიზეზების გამო, ვერ ვურეკავ ხოლმე დედაჩემს...
ყოველ ღამე ვეუბნები ხოლმე: შენ რომ კარგი ბიჭი არ იყო, დედას გული ეტკინება და მოკვდება-თქო და თავს მიქნევს :) მჯერა რომ მართლა კარგი იქნება, წინააღმდეგ შემთხვევაში ალბათ მართლა მოვკვდები.


სამსახურს რაც შეეხება ვერა და ვერ დავწერე დეტალურად მის შესახებ, არადა ძალიან მინდა.
სულ რაღაც 6 თვეში ძალიან ბევრი რამე ვისწავლე და რაღაც სხვანაირი გამოვიძერწე, ბევრად კორექტული, დისციპლინირებული, ოფიციალურად მოსაუბრე და მომართული :)
რაღაც სხვანაირი პასუხისმგებლობა გამიჩნდა, რომ არ მასვენებს ისეთი, ზედმეტად კარგად და იდეალურად მინდა ხოლმე გავაკეთო ყველაფერი, რისი გაკეთებაც მევალება და ზოგჯერ საკუთარი თავისგან დაწესებული სტანდარტებით ვიღლები ძალიან.
ჩემთვის სიახლე არ არის რომ ხალხის კერვა შემიძლია, ძველ სამსახურში აღმოვაჩინე ჩემი ეს შესაძლებლობა და ძალიან გამომადგა. ზოგადად უზომოდ საინტერესოა ქართველ კლიენტებთან ურთიერთობა, 70%-ს წარმოდგენაც კი არ აქვს რა პროცენტში აქვს სესხი გაკეთებული, მისთვის მთავარია იყოს იდეალური მომსახურება, როგორ გაუღიმეს, უთხრეს მობრძანდი-დაბრძანდი, შინაურულად აგრძნობინეს თავი, სიტყვიერად აცნობეს, რომ სესხი უკეთდება დაბალ პროცენტში და ეს უკანასკნელი ტყუილიც რომ იყოს არ დაეძებს.... თუმცა საამაყოდ, მინდა ვთქვა, რომ ჩემს ორგანიზაციაზე პატიოსანი ბანკი არ მგონია არსებობდეს... როგორც კლიენტს იმდენ ტყუილში დამიჭერია ზოგიერთი ბანკის მომსახურე პერსონალი, შეიძლება არა იმიტომ რომ ეს მათი პოლიტიკაა, არამედ იმიტომ, რომ უბრალოდ სხვანაირად არ იციან.... ჩვენთან ყველაზე წარმოუდგენელია კლიენტის მოტყუება და მთავარი პრინციპია მისი ინტერესების დაცვა, რაც აუცილებლად პატივისცემით განგჭვალავს ჩვენს მიმართ (რა სიტყვა ვთქვი:))
ის ემოცია რომ ახალი ვარ და ყველა ძველი თანამშრომელი უკმაყოფილოა ჩაწევის და ადგილის დათმობის პერსპექტივით უკვე აღარაა აქტუალური... ახლა უკვე ორგანიზაცია ჩვენ ვართ, ნაწერსაც რომ გადავხედე პირველ პირში ვლაპარაკობ კრისტალზე, რაც ამის დასტურია :)













четверг, 3 января 2013 г.

წერილი სანტას !

გამარჯობა სანტა

დიდი ხანია შენთვის არაფერი მომიწერია, მაგრამ არ იფიქრო რომ მე შენი აღარ მჯერა. ვერა და ვერ შევედი იმ ასაკში, როცა შენს არარეალურობაში საბოლოოდ  რწმუნდებიან და ახალ წელს აღარც კი ფიქრობენ შენზე.
მე მჯერა შენი, ვიცი რომ ხარ სადღაც შორს, იქ, სადაც დიდი თოვლია და ცივა. შენ ყველას აკვირდები შენი ნაცრისფერი თვალებით, ყველას ცუდ საქციელზე ჯავრობ და პირიქით - ყველას სიხარული გიხარია :) შენ გაქვს შენი დიდი სახლი, სადაც ცხოვრობენ პატარა, საყვარელი და თბილი ელფები. მათ, როგორც ეს ფილმებშია, აქვთ სათამაშოების დიდი ქარხანა, მთელი წელი მუხლჩაუხრელად შრომობენ, გივლიან, შენს ირმებზეც ზრუნავენ და სხვისი სიხარულით ცხოვრობენ. წინასწარ უხარიათ მოლოდინი იმისა, რომ წელიწადში ერთი ღამე უნდა გახდეს მათი წყალობით ჯადოსნური, გაულამაზდეს ცხოვრება ყველას და ახდეს ოცნებები. წლის განმავლობაში ისინი იღებენ ბევრ ტომარა წერილს, ყველას კითხულობენ და ზოგჯერ ტირიან კიდეც მათი კითხვისას.... ტკივათ რომ ამდენი ბავშვი გვყავს ბავშვობადაკარგული, იზიარებენ ყველა მათგანის გასაჭირს და ძალიან უნდათ ყველა ბედნიერი იყოს...

ძვირფასო სანტა !
მიიღე ჩემი წერილიც. 2012 წელს მე ჭკვიანი გოგო ვიყავი, კარგად ვსწავლობდი, მუშაობაც დავიწყე და ძალას არ ვიშურებ რომ კარგი დედა, შვილი და მეუღლე ვიყო. შენ ყველაზე კარგად ხედავ მე როგორ მიჭირს ზოგჯერ ამდენი რამის შეთავსება და როგორ ვიღლები და ისიც ძალიან კარგად იცი რა მინდა ამ ახალ 2013 წელს :)

მინდა ყველა ბედნიერი იყოს, არავის სახე არ იყოს ცხოვრებისგან დაღლილი, არ არსებობდნენ ავადმყოფი, უდედმამო, უსახლკარო ბავშვები. მინდა ყველას ჰქონდეს სამსახური და ყველა გრძნობდეს თავს საჭიროდ და სრულფასოვნად. მინდა ყველას შეეძლოს ოჯახის რჩენა და არავინ გრძნობდეს შვილების წინაშე თავს დამნაშავედ იმისთვის, რომ სხვას მეტი საჭმელი აქვს ახალ წელს, ვიდრე მას. რომ სხვას უკეთესი სახლი აქვს, მანქანა და ასე შემდეგ.......

სანტა, დიდი მადლობა 2012 წლისთვის, შენ თითქმის ყველაფერი ამიხდინე რაც შარშან, ახალ წელს გთხოვე.
ძალიან გთხოვ, წელსაც გაითვალისწინე ჩემი სურვილები.
ბედნიერი შობა !
პატივისცემით ჯუნა :)

 
 
В этом гаджете обнаружена ошибка
 

duna's blog Template by Ipietoon Blogger Template | Gadget Review