იქ, სადაც მე არ ვარ

არსებობს ადგილი, სადაც არ ცხოვრობენ ადამიანები... არა, შეიძლება ცხოვრობენ კიდეც, მაგრამ შენ მათ ვერ ხედავ, ისინი არ გეჩხირებიან თვალებში, არც ყურში ჩაგყვირიან... ყველა ცხოვრობს თავისთვის  და შენ არავინ გაწუხებს თავისი არსებობით...
იქ არის მხოლოდ მწვანე მინდორი, ლამაზი ყვავილები, თუ მოგინდება წყალიც, ყვითელი მზე, ხეები და ჰამაკი....

იქ შენი ძირითადი საზრუნავი არის მხოლოდ რა ფილმს უყურო, რა წიგნი წაიკითხო ან რა მუსიკას მოუსმინო....
იქ იძინებ მაშინ, როცა გინდა, დღის ნებისმიერ დროს... დილას არ გაღვიძებს არც მაღვიძარას აუტანელი ბუზუნი და არც თემუკას წუწკუნი....
იქ დილას გრილა და აივანზე სვამ ხოლმე გემრიელ ყავას რძით... იკვებები ათასგვარი გემრიელობებით და არ ფიქრობ რომ მოიმატებ და ვინმეს არ მოეწონები....

იქ შეგიძლია ჩაიცვა რაც გინდა, ოღონდ იყო კომფორტულად.
იქ შეგიძლია სახიდან ჩამოირეცხო ღიმილი და იყო ისეთი, როგორიც შენ ხარ მხოლოდ საკუთარ თავთან...

იქ შეგიძლია იფიქრო ბევრი ამ ცხოვრებაზე, მაგრამ შეგიძლია საერთოდაც არ იფიქრო და მისცე ტვინს შესაძლებლობა დაისვენოს ოდესმე, რამდენიმე დღის განმავლობაში მაინც...
იქ არ გჭირდება იფიქრო იმაზე თუ რა თქვა, არ გჭირდება გაიპრანჭო, არ ფიქრობ რომ ვინმეს თავი უნდა მოაწონო, არავინ გიმოწმებს როგორ გამოიყურები ან რა ფირმის კოსმეტიკას ხმარობ ან გისვია თუ არა მოდური ლაქი, ან შენი ჩანთა როგორ შეეხამება ფეხსაცმელს....
იქ არის სისუფთავე, სითეთრე, სიმყუდროვე და იქ ხარ მხოლოდ შენ !

იქ ასვენებ თვალებს, საათობით გასცქერი ცისფერი ჰორიზონტის ხაზს და კაიფობ მარტოობით...

როგორ მინდა ასეთ ადგილას წასვლააა !

დავიტვირთებოდი ენერგიით და მთელი წელი იმდენ საქმეს გავაკეთებდი :(

ჩემი ცხოვრება დღეს

ჩვენ, ადამიანები ყოველთვის ვწუწუნებთ ხოლმე რომ არ გვაქვს საკმარისი ბედნიერება და სიხარული ცხოვრებაში, ყოველთვის ბოლომდე რაღაც არ გვაკმაყოფილებს... ვერასდროს ვერ ვგრძნობთ ბედნიერებას თუნდაც იმის გამო,რომ გვაქვს 2 თვალი, მანამ სანამ არ დავბრმავდებით... სიცოცხლე ისეთი ხანმოკლეა და ჩვენ ისეთი გაუმაძღრები... არაფერზე არ უნდა იწუწუნო წესით, რაც გაქვს იმითაც მადლიერი უნდა იყო, მაგრამ… მაგრამ ადამიანები ასე თუ ისე სტანდარტულები ვართ და გვჩვევია უმადურობა...
მაგრამ ამაზე ახლა არა.!.
ჩემზე მინდა დავწერო, აი იმაზე თუ როგორ ვხედავ ჩემს თავს გვერდიდან და როგორ ძალიან მომწონს ის, რასაც ვხედავ.
ყოველთვის მინდოდა მქონოდა საქმიანი ქალის იმიჯი, რაღაც ბავშვურ და სასაცილო ფიქრებში ვხედავდი ჩემს თავს მოხერხებულ მაგიდასთან, გორგოლაჭებიან სკამზე, წინ კომპით, პრინტერით, ტელეფონებით და უამრავი საყვარელი საკანცელარიო ნივთით მაგიდაზე.... ხო და აუცილებლად ჭიქა ყავით  ან მწვანე ჩაით... 
ხოდა ვიქნებოდი სუპერ ეფექტური, სუპერ შრომისმოყვარე, იდეების გენერატორი და არ დამეზარებოდა არაფერი...:)
საღამოს, სამსახურის მერე, წავიდოდი ჩემს თბილ ან გრილ სახლში (სეზონის მიხედვით), შემომეგებებოდა ბებოსთან დატოვებული ჩემი ტკბილი ბიჭი, სულ არ დამეტყობოდა რომ დაღლილი ვარ და ულევი ენერგიით ვეთამაშებოდი ბევრს, ავინაზღაურებდით უერთმანეთობას... ბევრს წავუკითხავდი, ვაჭმევდი, ვასწავლიდი რამეს, სახლის საქმეებშიც ერთად მივეხმარებოდით ბებოს... და საღამოს ერთად დავიძინებდით ტკბილად.
ხოდა საოცარია მაგრამ დღეს მე ზუსტად ასეთი ცხოვრება მაქვს , თითქმის : )
ჯერ-ჯერობით ასე ძალიან დატვირთული არ ვარ უბრალოდ და შესაბამისად არც ასეთი სუპერ ეფექტური და საქმიანი, თუმცა ეს მცირე დროის საკითხია ალბათ.
ხოდა მომწონს ძალიან მე ჩემი ცხოვრება ! <3 span="span">

დავიღალე

რა კარგია განმარტოვება.... ზამთარი, პატარა თბილი სახლი, ლამაზი ხის ავეჯი, მწვანე ნაძვები, სუფთა ჰაერი, ფაფუკი გაუკვალავი თოვლი, სიჩუმე მშვიდი ბედნიერებით გაჭღენთილი, მერე სეირნობა, გუნდაობა და გულის მოჯერება, სიცივისგან გათოშვა და მოუსვენრებისგან დაღლა, წითელი ლოყები ცხვირი და თოვლიანი თმები, მერე თბილი ლოგინი, ერთადერთი და საყვარელი თბილი და მისი რუდუნებით მომზადებული ცხელი ლიმნიანი ჩაი, მერე მადლობის ნიშნად ღიმილი და ტკბილი კოცნა, ბავშვივით გაღიმება და სიხარული ბევრი, თბილ ლოგინში დასვენება და სრული სიმყუდროვე, არანაირი ცივილიზაცია ერთადერთი სიმართლე და დაწყნარებული სული, ბუხარი და ბევრი პატარა სანთელი, ბევრი ძილი და თეთრი თოვლი, ტვინის გათიშვა და მოდუნება, ნდობა, დილაობით ყავა ტკბილ ნამცხვართან ერთად, მერე ბევრი შენ და ხანდახან ზამთრის სიცივეც.....................

დავიღალე

волшебный напиток

Из всех напитков больше всего люблю Кофе - это действительно напиток богов! Кофе бодрит тело и дух, спасает от болезней и плохого настроения. Кофе - это прекрасная тема для разговора при первом знакомстве и верный спутник в любой жизненной ситуации.
Пить или не пить кофе? Что касается россиян, то они этот вопрос уже давно решили. Конечно же, в пользу кофе. Согласно исследованию "РосБизнесКонсалтинг", среднестатистический россиянин в 2006 году выпил 278 чашек кофе. Причем, все большую любовь россиян заслуживает натуральный кофе - молотый или в зернах. А ведь совсем недавно подавляющее количество любителей кофе предпочитали растворимый напиток! Это говорит о том, что культура употребления кофе развивается.
первые упоминания о кофе датированы примерно 850-м годом до нашей эры.
Кофе - Это удовольствие. Это минутка остановившегося времени среди сумасшедшего ритма жизни. Он поможет обострить ум или расслабиться, поддержит силы или даст легкость, заставит действовать или внимательно наблюдать.
Вот что говорил про кофе великий Бальзак: "Стоит отведать кофе, как все словно вспыхивает, а мысли теснятся как батальоны на поле сражения".