Показаны сообщения с ярлыком აგრესია. Показать все сообщения
Показаны сообщения с ярлыком აგრესია. Показать все сообщения

среда, 2 августа 2017 г.

დილემა

Автор: ჯუნა на 8/02/2017 0 коммент.
     ასჯერ გაზომე ერთხელ გაჭერი;
     ყველას მოუსმინე, ყველას აზრი გაითვალისწინე, ყველაფერი გადახარშე;
     მარჯვენაში დაგარტყამენ -  მარცხენა შეუშვირე. მაგრამ თავი არ დაიჩაგრო. მაგრად დადექი;
      პატივისცემა პრინციპული ხასიათით უნდა დაიმსახურო, მაგრამ... სხვას შენ უნდა დაუთმო, პირველი ნაბიჯებიც შენ უნდა გადადგა;
     5 კაცი რომ გეტყვის ღორი ხარო  - იღრუტუნე, მაგრამ ინდივიდუალიზმი არ უნდა დაკარგო, გამორჩეული უნდა იყო;
     ბევრი არ ,,იყვირო", დიდად არ გამოჩნდე, ადამიანები არ გააღიზიანო. მაგრამ ჩუმად და შეუმჩნევლად არ იყო - უინტერესო გახდები და დაიკარგები;
     თუ ემოციები გულთან ახლოს მიგაქვს - გოიმი ხარ და მოგცლია... თუ ადექი და დაიკიდე - შენ რა ცუდი გოგო ყოფილხარ.........
      ზედმეტად მხიარული რომ ხარ, ესეიგი უდარდელი ხარ და არაფრისგამკეთებელი, მაგრამ სერიოზული სახით თუ ზიხარ - უჟმური ყოფილხარ ან კიდევ თავში აგივარდა;
      კარგად სწავლობ? აუ უსაქმური ხარ და არაფერს აკეთებ და აღარც ისწავლო? ბევრი საქმე გაქვს და რაიმე არ გამოგდის? ვერ ასწრებ? ზარმაცი ხარ და მოუნდომებელი.... 

     ყველასთან კარგი ურთიერთობა გაქვს? აი აფერისტი ხარ და იმიტომ. როგორ შეიძლება ყველას უგებდე.... როგორ, ვინმეს ვერ ეგუები? შენი ბრალია. კონფლიქტური ხარ. უეჭველი შენშია მიზეზი. არაფერს დაუთმობ ადამიანს.....
      რეალობა კი ისაა, რომ აი მთელი ცხოვრებაა ოქროს შუალედებს ვეძებ. მთელი ცხოვრება.
      რეალობა ისაა, რომ ძალიან მიყვარს ცხოვრება და თქვენც ძალიან მიყვარხართ ადამიანებო. და ტეხავს რომ თავი ვერ მოგაწონეთ. ვიფიქრებ ხოლმე კისერიც გიტეხიათ ყველას ერთადთქო, მაგრამ მერე დავფიქრდები და მალევე აღმოვაჩენ, რომ არ შემიძლია თქვენს გარეშე ცხოვრება. მერე დავფიქრდები და სულ ჩემს თავში ვეძებ მიზეზებს.... ვეძებ ვეძებ ვეძებ..............

     ვერაფერი გავიგე...... მოკლედ.......



четверг, 4 февраля 2010 г.

:-(

Автор: ჯუნა на 2/04/2010 0 коммент.
საშინელი გრძნობაა გულის სიმძიმე... როცა სილაღეს კარგავ, გაღიმებაც კი ტკივილს გგვრის, სუნთქვა გიჭირს, ჰაერი რაღაც სქელი ხდება, ხარბად სუნთქავ, მაგრამ ამოსუნთქვა მაინც არ შეგიძლია...
აფორიაქებულიც კი არ ხარ, რობოტს ემსგავსები, რაღაცას აკეთებ - თვალი გიშტერდება, ურთიერთობ - მექანიკურად, 2 წუთში აღარც გახსოვს რა გკითხეს ან რა უპასუხე...
არც მუსიკა გახარებს, არც კარგი ფილმი გაინტერესებს, მოფერებაც კი არ გინდა, პირიქით - ვინმეს შეხება აგრესიას და გაღიზიანებას იწვევს შენში...
ასეთი წუთები რომ არ არსებობდნენ, ბედნიერებას ვეღარ აღვიქვამდით, ალბათ, რადგან ცხოვრება აუტანლად ერთფეროვანი გახდებოდა..., მაგრამ იმედგაცრუება მაინც ძალიან ცუდი გრძნობაა! :-(
Показаны сообщения с ярлыком აგრესია. Показать все сообщения
Показаны сообщения с ярлыком აგრესია. Показать все сообщения

среда, 2 августа 2017 г.

დილემა

     ასჯერ გაზომე ერთხელ გაჭერი;
     ყველას მოუსმინე, ყველას აზრი გაითვალისწინე, ყველაფერი გადახარშე;
     მარჯვენაში დაგარტყამენ -  მარცხენა შეუშვირე. მაგრამ თავი არ დაიჩაგრო. მაგრად დადექი;
      პატივისცემა პრინციპული ხასიათით უნდა დაიმსახურო, მაგრამ... სხვას შენ უნდა დაუთმო, პირველი ნაბიჯებიც შენ უნდა გადადგა;
     5 კაცი რომ გეტყვის ღორი ხარო  - იღრუტუნე, მაგრამ ინდივიდუალიზმი არ უნდა დაკარგო, გამორჩეული უნდა იყო;
     ბევრი არ ,,იყვირო", დიდად არ გამოჩნდე, ადამიანები არ გააღიზიანო. მაგრამ ჩუმად და შეუმჩნევლად არ იყო - უინტერესო გახდები და დაიკარგები;
     თუ ემოციები გულთან ახლოს მიგაქვს - გოიმი ხარ და მოგცლია... თუ ადექი და დაიკიდე - შენ რა ცუდი გოგო ყოფილხარ.........
      ზედმეტად მხიარული რომ ხარ, ესეიგი უდარდელი ხარ და არაფრისგამკეთებელი, მაგრამ სერიოზული სახით თუ ზიხარ - უჟმური ყოფილხარ ან კიდევ თავში აგივარდა;
      კარგად სწავლობ? აუ უსაქმური ხარ და არაფერს აკეთებ და აღარც ისწავლო? ბევრი საქმე გაქვს და რაიმე არ გამოგდის? ვერ ასწრებ? ზარმაცი ხარ და მოუნდომებელი.... 

     ყველასთან კარგი ურთიერთობა გაქვს? აი აფერისტი ხარ და იმიტომ. როგორ შეიძლება ყველას უგებდე.... როგორ, ვინმეს ვერ ეგუები? შენი ბრალია. კონფლიქტური ხარ. უეჭველი შენშია მიზეზი. არაფერს დაუთმობ ადამიანს.....
      რეალობა კი ისაა, რომ აი მთელი ცხოვრებაა ოქროს შუალედებს ვეძებ. მთელი ცხოვრება.
      რეალობა ისაა, რომ ძალიან მიყვარს ცხოვრება და თქვენც ძალიან მიყვარხართ ადამიანებო. და ტეხავს რომ თავი ვერ მოგაწონეთ. ვიფიქრებ ხოლმე კისერიც გიტეხიათ ყველას ერთადთქო, მაგრამ მერე დავფიქრდები და მალევე აღმოვაჩენ, რომ არ შემიძლია თქვენს გარეშე ცხოვრება. მერე დავფიქრდები და სულ ჩემს თავში ვეძებ მიზეზებს.... ვეძებ ვეძებ ვეძებ..............

     ვერაფერი გავიგე...... მოკლედ.......



четверг, 4 февраля 2010 г.

:-(

საშინელი გრძნობაა გულის სიმძიმე... როცა სილაღეს კარგავ, გაღიმებაც კი ტკივილს გგვრის, სუნთქვა გიჭირს, ჰაერი რაღაც სქელი ხდება, ხარბად სუნთქავ, მაგრამ ამოსუნთქვა მაინც არ შეგიძლია...
აფორიაქებულიც კი არ ხარ, რობოტს ემსგავსები, რაღაცას აკეთებ - თვალი გიშტერდება, ურთიერთობ - მექანიკურად, 2 წუთში აღარც გახსოვს რა გკითხეს ან რა უპასუხე...
არც მუსიკა გახარებს, არც კარგი ფილმი გაინტერესებს, მოფერებაც კი არ გინდა, პირიქით - ვინმეს შეხება აგრესიას და გაღიზიანებას იწვევს შენში...
ასეთი წუთები რომ არ არსებობდნენ, ბედნიერებას ვეღარ აღვიქვამდით, ალბათ, რადგან ცხოვრება აუტანლად ერთფეროვანი გახდებოდა..., მაგრამ იმედგაცრუება მაინც ძალიან ცუდი გრძნობაა! :-(
 

duna's blog Template by Ipietoon Blogger Template | Gadget Review