რა მინდა მე... ანუ ტკბილი ოცნება

ვის არ უოცნებია თუ არ უფიქრია საკუთარ, დიდ თუ პატარა, ლამაზ და მყუდრო სახლზე, რომელშიც მოაწყობდა ყველაფერს თავის ჭკუაზე, თავისი გემოვნებით, რომელშიც გაზრდიდა თავის შვილებს და დაელოდებოდა მეუღლეს სამსახურიდან... გაატარებდა თავისი ცხოვრების ლამაზ და ბედნიერ წლებს და შემდეგ, დიიდი ხნის შემდეგ იქ იცხოვრებდნენ ცისფერთვალა შვილიშვილები.... შორს წავედი, მაგრამ ოცნება ტკბილია.


ხშირად მიფიქრია როგორი მინდა იყოს ჩვენი სახლი...
მაგალითად სამზარეულო:



ეს ის სამზარეულოა, რომელიც ჩემს ქმარს სასაცილოდაც არ ეყოფა ალბათ, თუმცა ამ საკითხში მისი აზრის გათვალისწინება არ მინდა, რადგან ეს ჩემი კუთხეა და მე იქ კომფორტულად მინდა თავს ვგრძნობდე... ხომ უნდა მოვუმზადო დილაობით უგემრიელესი და განსხვავებული საუზმეები, საღამოობით უგემრიელესი ვახშმები, შაბათ–კვირას კი ორიგინალური დესერტები და ტკბილეულობები... ეს უნდა იყოს კუთხე, სადაც სულ იქნება სითბო, არ იქნება ტელევიზორი და არანაირი თვალშისაცემი ტექნიკა. შეიძლება მხოლოდ პატარა რადიო, რომ საჭმლის მომზადების პროცესი იყოს მხიარული და მუსიკალური:)
აქედან განხორციელდება უმნიშვნელოვანესი სატელოფონო ზარები გოგოების და ნათესავების მიმართულებით, აქ უნდა ვეჭორავო სტუმრად მოსულ დედას, დედამთილს, მულს და რავიცი კიდევ ვის არა... სწორედ აქ უნდა დავუცადო ქმარს სამსახურიდან, (რადგან მე ყოველთვის მასზე ადრე დავბრუნდები სახლში :)) აქ გავაკეთებთ სადღესასწაულო კერძებს, ყველა ერთად გავაწყობთ ულამაზეს სუფრას, გადავაფარებ ქათქათა, თეთრ გადასაფარებელს, თუნდაც იმას, ნათესავმა რომ მაჩუქა როცა გავთხოვდი :)) თეთრს და ნაქარგებით... ავანთებთ ლამაზ სანთლებს, მერე დავაწყობთ სალათებს, გემრიელობებს და ყველაფერს ერთად დავაგემოვნებთ...



ჩვენი სამზარეულო უნდა იყოს თბილი, მყუდრო და პატარა. კედლებზე ჩემი ნაქარგებით და ნაჩუქარი, ლამაზი თეფშებით. მოხერხებული დივნით და კარადაზე ლამაზი ვაზით, რომელშიც ჩავაწყობ ხოლმე მეუღლის მორთმეულ ლურჯ ყვავილებს....

ბევრი ვიფიქრე საბავშვო ოთახზეც, შესაფერისი ფოტოც ბევრი ვეძებე, მაგრამ სამწუხაროდ google-ში ვერაფერი ვიპოვე... ჩვენ ხომ მარტო ერთი შვილი არ გვეყოლება... რადგან ძალიან არ მინდა ჩემი შვილები ეგოისტებად გაიზარდნონ და დედმამიშვილური სიყვარული არ იცოდნენ. ამიტომ ერთი ბავშვისთვის ოთახსაც ვერ ვეგუები. ძალიან მინდა ჩემი შვილებისთვის ლამაზი ოთახი, ხის პაწაწუნა ავეჯით, შიგ ბევრი სათამაშოებით, კედლებზე უამრავი ბედნიერი ფოტოთი, საყოფი კარადებით და ბევრი წიგნებით...
მათთანაც დავკიდებ რომელიმე ჩემს მომავალ ნაქარგს, მაგალითად რაიმე ამათ მსგავსს:


































და მათი ოთახიც იქნება ძალიან ნათელი და თბილ ფერებში, რომ პაწუა გულებში ჩაეღვაროთ სითბო და არასოდეს იფიქრონ ბოროტებაზე..
.
ბევრი ოცნება მაქვს კიდევ, რაღაცეეები ზუსტად წარმომიდგენია კიდეც:) მაგალითად ვიცი, რომ ჩემს სახლში იქნება ძალიან ბევრი საოჯახო ფოტო, ბევრი წიგნი, კიდევ ყველა ერთმანეთს მოუსმენს და ამავდროულად ყველა იქნება დამოუკიდებელი.
ძალიან იოლია ალბათ ოცნება.... და ძალიან რთული მისი განხორციელება...
მაგრამ როცა რაღაც მთელი გულით გინდა, წინ ვინ გადაგეღობება?

ჩემი ამბები

ისეთი დაღლილი ვარ ძლივს ვინძრევი... ბევრი საქმე გავაკეთე დღეს :)
ჩემი ახალი ამბების მოკლე ანონსი:

დღეს როგორც იქნა სწავლა დამეწყო))
იმდენი ხანი ვიჯექი უსაქმურად სახლში რო უკვე გადავეჩვიე ყველაფერს.
თურმე როგორ მომნატრებია დატვირთული რეჟიმი, ჩქარი ტემპი და განცდა, რომ სადღაც გაგვიანდება. ამ ყველაფერს მალე ავინაზღაურებ )
პირველ ცვლაში გადმომიყვანეს და რა ადგება დილით ადრე :-( მაგრამ მეორეს მხრივ როგორც იქნა რეჟიმში ჩავდგები, ნორმალურ დროზე დავიძინებ და დღეც გამიდიდდება)
2 ახალი საგანი დამიმატეს: ეკონომიკური გეოგრაფია და საქართველოს ისტორია.... რაც ყველაზე ძალიან "მიყვარს"... მერე როგორ გამოიცნეს ასე ორივე ერთად))
უნივერსიტეტის მერე შვიდგზის ზეთისცხებაზე ვიყავი. შვიდმა მამაომ შვიდ ადგილას ზეთი მაცხო და ბედნიერი ვარ.
დღეს როგორც იქნა ჩემ ნაქარგს ვამთავრებ, რომელსაც ორი თვე ვაკეთებდი და ლამის გადავყევი)) მერე დავწერ ამაზე ცალკე პოსტს, ძან ლამაზი გამომივიდა :)
კიდე წიგნი წამოვიღე ჩემი სახლიდან (ბებიაჩემთან ვცხოვრობ), ბულგაკოვი, "ოსტატი და მარგარიტა", როგორც იქნა წავიკითხავ ამ წიგნს, თორემ მრცხვენია რომ აქამდე არ წამიკითხავს. გავწითლდი))
კიდე ის, რომ საკუთარ ძმას ვამზადებ მათემატიკაში უკვე მეორე დღეა და ნერვები არ მყოფნის, იმდენი ვიკივლე დღეს ხმა აღარ მაქვს)) მომიშალა ნერვები, ბოლოს მადლობა მომიხადა და ლოყაზე მაკოცა) აფერისტი :-p

და ბოლოს
გუშინ მაკიაჟის მოსაშორებელი სითხე გადმოვასხი ბამბაზე და ასეთი ფორმა მიიღო


დამენანა წასასმელად))